Jak to wszystko się zaczęło
Po kilku nieudanych próbach
Naismith zaproponował pięć podstawowych zasad gry: 1. piłka powinna
być duża, lekka i okrągła, dotykana wyłącznie rękoma; 2.
zawodnicy mogą przebywać w dowolnym miejscu na boisku; 3. trzymając
piłkę, nie wolno równocześnie biec; 4. zabronione jest bezpośrednie
atakowanie innych zawodników; 5. niewielka bramka w formie kosza
powinna być umieszczona poziomo, wysoko w górze.
Ogromny sukces
Według legendy nazwę nowego sportu wymyślił krewniak pastora, Frank
Mahan, którego zdaniem gra wykorzystująca kosze i piłkę powinna zwać
się koszykówką.
Koszykówka szybko zdobyła dużą popularność. Dwa lata później,
podczas pokazowego meczu we Francji, zainteresował się nią zwłaszcza
jeden widz - baron Pierre de Coubertin, ojciec nowożytnych igrzysk
olimpijskich i przyszły przewodniczący Międzynarodowego Komitetu
Olimpijskiego.
Popularyzację na świecie nowa gra zespołowa zawdzięczała
wychowankom YMCA. Jeden z dawnych uczniów ze Springfield, który został
dyrektorem szkoły w Genewie, założył w 1932 roku Międzynarodową
Federację Koszykówki (FIBA), a cztery lata później, w Berlinie,
trafiła ona do programu olimpijskiego. Obecnie siedziba FIBA znajduje
się w Monachium.
Dwutorowa ewolucja
Ewolucja koszykówki przebiegała dwutorowo. W Stanach Zjednoczonych,
gdzie działało aż 30 tysięcy drużyn szkolnych i uniwersyteckich, już
w 1946 roku powstała zawodowa liga NBA (National Basketball Association).
W innych częściach świata zawodowcy pojawili się stosunkowo
niedawno, przez długie lata w koszykówkę grali tam bowiem wyłącznie
amatorzy.
Kobiety na udział w rozgrywkach olimpijskich musiały czekać aż do
roku 1976. Z kolei amerykańscy gracze zawodowi zadebiutowali na
igrzyskach w Barcelonie (1992), gdzie w składzie "Drużyny Marzeń"
znalazły się wszystkie największe sławy na czele z Michaelem
Jordanem, Magic Johnsonem i Larry Birdem.
Pomimo dość ograniczonego znaczenia sportowego dominacja Amerykanów
podczas turnieju przyczyniła się do jeszcze większego
spopularyzowania koszykówki.
